is in 1917 in Eindhoven geboren en in Den Haag overleden in 1989.
Van der Nahmer is vooral in Den Haag bekend als beeldhouwer, mede omdat hij daar woonde en werkte. Veel van zijn grotere en kleinere beelden staan echter door heel Nederland. Als kunstschilder begonnen, ontdekte hij de klei pas op de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag (1938). Minder bekend is dat hij zijn hele leven ’s avonds kleine vaak geestige tekeningetjes schetste. In de jaren 70 ontstaan de grote kleurrijke pastel- en krijttekeningen, een nieuw onderdeel van zijn talent. Daarin is zijn eigen door hemzelf geschapen droomwereld heel duidelijk herkenbaar. In die wereld voelde hij zich het veiligst en gelukkig. Theo van der Nahmer ontving verschillende kunstprijzen.
| 1933-38 | Opleiding Bouwkunde aan de Koninklijke School voor Kunst, Techniek en Ambacht te ‘sHertogenbosch. Schilder- en tekenlessen bij August Falise en Piet Slager. | |
| 1938 | Verhuist naar Den Haag, waar hij aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten begint met zijn studie Beeldhouwkunst onder leiding van Bon Ingen Housz en Henk Meijer. Na zijn afstuderen in 1940 blijft hij hier nog twee jaar hospiteren. | |
| 1948 | Eerste grote opdracht van de Gemeente Den Haag: een monument vooLouis Couperus. Moeizame procedure. Het uiteindelijke resultaat - een ‘gekuiste’ Eline Vere - wordt in 1956 geplaatst aan de Groot Hertoginnelaan. | |
| 1949 | Huwelijk met Beatrice Schreuder, uit welk huwelijk twee kinderen worden geboren. | |
| Rond '50 | Geeft enkele jaren les aan de Vrije Academie in Den Haag en aan de Werkplaats van Kees Boeke in Bilthoven. Lid van de Haagse Kunstkring, Pulchri Studio en St.Lucas (Amsterdam) | |
| 1951 | Mede-oprichter van de Haagse kunstenaarsgroep ‘Verve’ | |
| 1952 | Eerste non-figuratieve plastiek: Aethervonk | |
| 1959 | Huwelijk met Marianne Dommisse, fotografe | |
| 1960 | Mede-oprichter van de Haagse kunstenaarsgroep ‘Fugare’. Zoon Marco geboren. | |
| | Vanaf ca.1985 neemt Van der Nahmers productiviteit af. De gevolgen van een foute röntgenbestraling in zijn prille jeugd manifesteren zich nu in alle hevigheid, hetgeen leidt tot ondraaglijke hoofdpijnen en periodes van geestelijke verwarring. Genezing blijkt niet mogelijk. | |
| 1989 | Op 19 april overlijdt Theo van der Nahmer in het Leyenburg Ziekenhuis te Den Haag. | |
Literatuur: M. Dommisse,