Jan Weissenbruch

Hendrik Johannes ('J.H.') Weissenbruch is in Den Haag geboren op 19 juni 1824 en aldaar overleden in Den Haag op 24 maart 1903.

Hendrik Johannes (later Jan Hendrik) Weissenbruch kreeg vanaf zijn 16de tekenlessen van J.J. Löw, later volgde hij de avondklas op de Haagse Academie van Beeldende Kunsten. Korte tijd heeft hij schilderlessen gekregen van A. Schelfhout. Zijn vader was amateurschilder en verzamelde werk van schilders als Andreas Schelfhout. Schelfhouts invloed is zichtbaar in Weissenbruchs vroege, weidse, nauwkeurig geschilderde landschappen.

Zelf gaf hij lessen aan: V. Dauffe, Theophile de Bock, J.J. Heppener en aan zoon Willem Weissenbruch.

De prachtige wolkenluchten tonen zijn bewondering voor de 17de-eeuwse kunstenaar Jacob van Ruisdael, wiens werk hij al op jeugdige leeftijd zag in het Mauritshuis in Den Haag. Een goede weergave van lucht en licht vond Weissenbruch het belangrijkst. Hij schilderde in de open lucht en liet zich zoveel mogelijk leiden door de natuur zelf.

In de jaren '60 werkte Weissenbruch vaak in de omgeving van Gouda, bij Nieuwkoop en Noorden. Zijn toets werd steeds losser en hij concentreerde zich meer op de sfeer van het moment, net als andere schilders van de Haagse School. In 1877 had hij zijn eerste tentoonstelling van zijn schetsen en tekeningen in Arti et Amicitiae in Amsterdam.

Pas na 1880 kregen zijn sfeervolle landschappen bekendheid bij een groter publiek. Naast landschappen schilderde Weissenbruch ook enkele interieurs, stillevens en strand- en zeegezichten, zowel in olieverf als in aquarel. Toen Weissenbruch 76 jaar oud was, ondernam hij zijn eerste buitenlandse reis. Hij ging naar Barbizon, in die tijd het Mekka van de moderne landschapsschilderkunst.