Marijke de Wit

Marijke Johanna (Marijke) de Wit is in Wormerveer geboren op 14 mei 1943. Ze woont en werkt in Den Haag.

Zij volgde van 1960 tot 1964 de opleiding tekenen en schilderen aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Van 1971 tot 1988 is zij voornamelijk bezig met etsen. Daarna overwegend schilderen.

In het afstudeerjaar 1964 ontvangt zij de Jacob Marisprijs voor grafiek en in 1965 de Jeugd Jacob Maris materiaalprijs voor grafiek.

Sinds 1978 is zij werkend lid van het Schilderkundig Genootschap Pulchri Studio in Den Haag.

In zijn openingstoespraak van de solotentoonstelling van Marijke in Pulchri Studio in 2006 zegt Jan de Goede onder meer: " Als het niet om vernieuwing gaat, waar gaat het in de kunst dan wel om. En dan ben ik eindelijk bij het werk van Marijke. Want allereerst wil ik graag optekenen dat haar werk zich volledig, maar dan ook volledig onttrekt aan de waan van de dag. Want dit werk staat niet onder het dictaat van de markt en de mode, van de vernieuwing en de vooruitgang, maar staat in het teken van het leven." "Als we het formeel moeten zeggen bestaat het oeuvre van Marijke uit portretten, landschappen, stillevens, interieurs en wat ik bij gebrek aan beter gevelgezichten noem. De stillevens en interieurs vindt zij in de dingen en de ruimte om haar heen, in de vertrouwdheid van haar eigen huis en atelier. Om zich heen bevindt zich ook het landschap dat ze schildert, rond het huis in Bargemon. Thuis is het de tuin, of het uitzicht op de tuin, of de luchten voor zover die zichtbaar zijn door de ramen van het atelier."

"Marijke schildert meestal op een directe manier. We blijven de penseelstreken zien. En door die spontaniteit ontstaat, samen met de hevigheid en helderheid van de kleuren, een grote levendigheid."

"In veel schilderijen zinspeelt Marijke op de verhouding tussen binnen en buiten. In feite schildert ze een grens. We zien dat in de vorm van een massief gesloten gevel, of de half geopende luiken van verder ondoordringbare ramen." "In deze werken proef ik een verwantschap met Edward Hopper. Door de stijl en de gevels die hij schilderde, maar vooral doordat hij zo indringend de existentiële eenzaamheid van de mens heeft geschilderd. Bij Marijke is dat zeker niet zo sterk het geval, maar door de indirecte thematisering van deze grens, ontstaat een tegenstelling tussen de beschutting en vertrouwdheid binnen en de gevaren en weerloosheid buiten." "De grens tussen binnen en buiten, wordt bij uitstek belichaamd door het huis. Bij nadere beschouwing is het huis, de onuitgesproken plek, het centrale onderwerp van Marijke." lees meer>> www.marijkedewit.nl